Een deken van mos op de vochtige grond,
het jonge blad dat in de lente verscheen,
groen is de adem die de wereld herwon,
de rustigste kleur die de schepping ons leen.
Het fluistert in bossen, het ritselt in gras,
een levende golf onder stralen van goud.
Het spiegelt de oever in rimpelend glas,
als balsem voor alles wat moe is en koud.
Hoi allemaal!!
Knipperende lichten in een donkere nacht,
de gloed van een computerscherm.
Een matrix-code die digitaal wacht,
ver weg van de natuur en de berm.
Neonlijnen op het natte asfalt,
een futuristisch, groen decor.
Waar de stroom door de kabels knalt,
en de nacht zijn rust verloor.
Mos tussen de tegels van de strakke stad,
een plukje onkruid dat dapper vecht.
Het kiest het minst begaanbare pad,
en eist zijn eigen plekje op, heel oprecht.
Het breekt door het beton en het grauwe grijs,
een groene rebel zonder veel vertoon.
Het levert geruisloos het harde bewijs:
de natuur herovert uiteindelijk haar troon.
Het gras is altijd groener aan de overkant.
Betekenis: Het lijkt bij anderen vaak beter of leuker dan dat het in werkelijkheid is.
Een groene kerst, een witte paas.
Betekenis: Een oude weerspreuk die ervan uitgaat dat als het met Kerstmis zacht weer is (en de natuur dus groen blijft), de winter later komt en het rond Pasen koud zal zijn.
De ochtend weeft een deken van dauw,
over het weiland, fris en clean.
Het breekt met het kille, harde blauw,
en kleurt de wereld felgroen.
Een appel, een rups, een pasgemaaid vel,
de kleur van nieuw leven en rust.
Het herstelt de balans in je hoofd weer wel,
en heeft de hectiek gesust.
Een tapijt van mos, een bladerdak,
de geur van natte grond na regen.
Een jonge scheut die traag ontwaakt,
op pas ontdekte wegen.
Het fluistert zachtjes door het bos,
in tinten mint en diep olijf.
De natuur schudt alle winters los,
en brengt de lente in het lijf.
Een smaragd die glanst in het vroege licht,
een klaverblad met een geheime wens.
Groen is het rustpunt in dit gedicht,
de grens tussen natuur en mens.
Het is de kleur van een nieuw begin,
van stilte die je zomaar raakt.
Het trekt je zacht de wereld in,
en heeft de cirkel weer volmaakt.